بر اساس تحقیقات جدید محققان در کلینیک مایو و دانشگاه ایالتی واشنگتن، بانداژهای الکتروشیمیایی می توانند جایگزین موثری برای آنتی بیوتیک ها برای مدیریت عفونت های زخم باشند.
این یافته ها در ASM Microbe 2022، نشست سالانه انجمن میکروبیولوژی آمریکا ارائه شده است.
جلوگیری از عفونت در زخم
در افراد مبتلا به جراحات زخم، درمان رایج شامل تمیز کردن زخم با استفاده از محلولهای مختلف – از جمله پراکسید هیدروژن، استفاده از کرمها یا پمادهای ضد عفونیکننده و گاهی اوقات تجویز آنتیبیوتیکها است. اگر زخم ها ترمیم نشوند، ممکن است پیشرفت کنند و به مرحله زخم مزمن برسند که مدیریت آن بسیار دشوار است.
تحقیقات نشان داده است که زخم های مزمن اغلب پناهگاهی برای بیوفیلم ها هستند (اجتماعی از میکروارگانیسم هایی که با هم زندگی می کنند و به سطوح متصل می شوند).
باکتریهای موجود در چنین بیوفیلمهایی میتوانند رشد کنند و در برابر اثرات درمان آنتیبیوتیکی مقاومت کنند، به همین دلیل است که درمان آنها حتی با درمان بلندمدت آنتیبیوتیک نیز دشوار است. استفاده بلند مدت از آنتی بیوتیک ها می تواند منجر به تبدیل باکتری ها به باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک شود. وجود بیوفیلم در زخم ها نیز بهبود زخم را به تاخیر می اندازد.
زخمهای حاوی بیوفیلم در بیماران مسن تر، دیابتی یا نقص ایمنی شایع است.
بانداژهای الکتروشیمیایی
محلول پراکسید هیدروژن برای شستشوی زخم ها استفاده می شود. اگرچه پراکسید هیدروژن خاصیت ضد باکتریایی و ترمیم زخم دارد، اما این محلول از نظر شیمیایی ناپایدار است و بنابراین اثرات آن کوتاه مدت است.
دکتر راوال و همکارانش بانداژهای الکتروشیمیایی را برای تولید مداوم پراکسید هیدروژن به عنوان درمان عفونت زخم ایجاد کرده اند.
دکتر راوال فرمودند: “به طور مشخص، ما خواص ضد باکتریایی نوع جدیدی از بانداژ که به طور مداوم پراکسید هیدروژن را از طریق اعمال یک ولتاژ منفی خاص تولید می کند، را توسعه داده و مورد بررسی قرار داده ایم.”
نتیجه تحقیق
در این مطالعه، محققان زخمهایی را روی موشها ایجاد کردند و آنها را با MRSA آلوده کردند تا بیوفیلمهای MRSA در زخم ایجاد کنند. آنها سپس زخم های عفونی را با سیستم بانداژ الکتروشیمیایی درمان کردند. باندهای الکتروشیمیایی تولیدکننده پراکسید هیدروژن، جمعیت بیوفیلم باکتریایی را تا ۹۹ درصد کاهش داد.
